تنها توکلمان بر تو باشد

و تنها توکلمان بر تو باشد

او را به چشم پاک توان دید چون هلال هر دیده جای جلوه آن ماه پاره نیست فرصت شمار طریقه رندی که این نشان چون راه گنج بر همه کس آشکاره نیست پس به عشق تو ای مولا، ای مسیح زمان، ای مصلوب شده عشق، از زبان تو سخن می گوییم. این بخش برداشت آزاد از حکمت های نهج البلاغه امیرمؤمنان علی علیه السلام می باشد. به این امید که از عاملان واقعی این گفتار زیبا باشیم.   ای خالق هستی، ای مالک آسمانهای، زمین، براستی ما را چه می شود که خود را مالک مالی می دانیم که مالکش نیستیم، و آیا آنگاه که می گوییم «لا حول و ولاقوة الا با لله» که همانا نیرو و توانی جزء نیرو و  توان خداوند وجود ندارد، باورش داریم، و  نیستیم در این اندیشه که جز آنچه او به ما میدهد مالک چیزی نیستیم و هر گاه ما را مالک نعمت می سازد، او نسبت به آن مالک تر است. خداوندا همانا در هر نعمت تو، تکلیفی بر دوش ما قرار دارد، پس تکلیفی جز در توان ما قرار مده! خداوندا پس از تو می خواهیم برایمان وضعیتی ایجاد نکنی که توان تحملّش را نداشته باشیم! خدایا در لحظات سخت امتحان، به یادمان بیاور که همه چیز در یّد قدرت بی پایان توست و به ما ایمانی ببخش که در کوران حوادث زبان بر کف ناسپاسی  باز نکنیم ! و تنها توکلّمان بر تو باشد!